Held van de Sovjet-Unie Ibárruri

Rubén Ruiz Ibárruri

Rubén Ruiz Ibárruri (Рубен Ибаррури) werd geboren op 9 januari 1920 in Somorrostro (Biskaje, Spanje) in een arme katholieke mijnwerkersfamilie als zoon van Julián Ruiz en Dolores Ibárruri Gómez. Zijn moeder zou later een beroemde Spaanse communiste worden. Van de zes kinderen van het gezin stierven er vier voor hun achttiende levensjaar, deels vanwege de extreme armoede. Vanwege zijn activiteiten als politiek activist werd Ruiz na een staking in 1917 gearresteerd en gevangen gezet. Ook Dolores Ibárruri werd steeds meer politiek actief en werd lid van de Spaanse Communistische Partij. Ze klom hoog op binnen de Partij en was een getalenteerd spreker.

Rubén Ruiz Ibárruri en Dolores Ibárruri Gómez

In 1935 werd Dolores Ibárruri gearresteerd en vertrok Rubén, haar enige zoon, samen met een zus en andere Spaanse kinderen naar de Sovjet-Unie. Rubén ging hier leren en werken in een autofabriek. Hierna studeerde hij kort aan een militaire luchtvaartschool, om in 1936 weer terug te keren naar Spanje, waar hij tijdens de Spaanse Burgeroorlog in een internationale brigade diende. Zijn moeder bleef zich als redenaar inzetten voor de anti-fascistische zaak. Na de overwinning van de Nationalisten in 1939 ging Dolores Ibárruri in ballingschap in de Sovjet-Unie en Rubén ging mee. Dolores bleef politiek actief en Rubén ging in dienst bij het Rode Leger.

Ibárruri met zijn Orde van de Rode Banier

Rubén Ibárruri ging naar een militaire academie en werd bevorderd tot luitenant. Vanaf de eerste oorlogsdagen in juni 1941 was hij aan het front als commandant van een machinegeweerpeloton van het 175e Jagerregiment van de 1e Moskouse Proletarische Divisie. Hij leverde zijn eerste gevecht begin juli bij de Wit-Russische stad Borisov. Met zijn mannen dekte Ibárruri de terugtrekking van zijn regiment door zes uur lang een brug over de rivier de Berezina in handen te houden. Toen het laatste machinegeweer door de Duitsers was vernietigd gingen Ibárruri en de laatste overgebleven machinegeweerschutters met granaten in de aanval tegen de Duitse tanks. Ibárruri raakte gewond, maar overleefde het gevecht en werd onderscheiden met een Orde van de Rode Banier.


Vanuit het hospitaal schreef hij zijn moeder:

"Ik zeg je nog een keer, mama, dat ik mezelf als gelukkig en trots beschouw dat ik de mogelijkheid heb om in de gelederen van het grote en onoverwinnelijke Rode Leger te vechten tegen de gendarme van de mensheid. Ik ben er zeker van dat ze hier hun tanden zullen breken..."

Het gedenkteken voor Ibárruri en twee andere Stalingrad-helden aan de Heldenallee in Volgograd

In de zomer van 1942 voerde Ibárruri het bevel over een machinegeweercompagnie in een opleidingsbataljon van het 100e Garde-Jagerregiment van de 35e Garde-Jagerdivisie. Op 23 augustus 1942 bevonden Ibárruri's compagnie en een jagerbataljon zich in de buurt van het station van Kotloeban, ten zuiden van Stalingrad, toen een groep Duitse tanks dat gebied naderde. De rest van Ibárruri's divisie was nog onderweg naar het front. Ongeveer 24 uur lang wisten de Sovjets de Duitse tanks tegen te houden, maar in de vroege ochtend van 24 augustus vielen de Duitsers aan. De bataljonscommandant kwam om en Ibárruri nam het bevel op zich. Zes Duitse aanvallen werden afgeslagen, waarna Ibárruri opdracht gaf tot een tegenaanval, waardoor de superieure Duitsers werden geruggedreven. Ongeveer 100 Duitsers waren gedood. Ibárruri was zwaar gewond geraakt en werd de Volga overgebracht, maar hij overleed in een hospitaal op 3 september 1942 (volgens andere bronnen op 25 augustus of 14 september).

Rubén Ibárruri ligt begraven op het Plein van de Gevallen Strijders in Volgograd. Op 26 augustus 1956 werd hij postuum benoemd tot Held van de Sovjet-Unie en onderscheiden met de Orde van Lenin. Aan de Heldenallee in Volgograd werd een gedenkteken opgericht voor Ibárruri en twee andere Stalingrad-helden. Op de steen staat de volgende tekst: "Hier liggen de volgende personen begraven die vielen in de gevechten tegen de fascistische agressors tijdens de verdediging van Stalingrad: de roemrijke zoon van het Spaanse volk, Held van de Sovjet-Unie en commandant van een machinegeweercompagnie gardekapitein Rubén Ruiz Ibárruri, Held van de Sovjet-Unie majoor-vlieger V.G. Kamensjtsjikov en de postuum met de Orde van Lenin onderscheiden onderscheiden artillerist kapitein Ch.F. Fattjachoetdinov." In de stad Lipetsk werd een straat naar hem vernoemd en ook een planetoďde draagt zijn naam.

Home